Deze foto lijkt op de de voorkant van Harry Mulisch' meesterwerk 'De Ontdekking Van De Hemel' maar dit is simpelweg de door Jaartal genomen foto van het beroemde dak van het Pantheon in Rome. Een fiks aantal foto's van de vakantie naar Toscane & Rome heb ik naar hier ge-upload.
Eventje mijn best gedaan op de lay-out en uitvoering: hiermee een log met klikkerdekliks naar de reisverslagen van Toscane & Rome. Onderstaand een log met aanvullende fotoverslagen. Hiermee eindigt de serie logs over: Toscane & Rome.
Donderdag 12 oktober 2006
Dag 21
Terugkeerdag
We staan om half zeven 's ochtends op. We douchen snel, ontbijten snel, checken snel uit en stappen snel in de auto. Alsof we de stal al weer ruiken. De laatste dag! De vakantie was super. Maar zo'n laatste dag is bij elke vakantie hetzelfde. Je kunt niet snel genoeg weer thuis zijn!
Alsof we de stal ruiken?!
Vanaf Erlangen rijden we richting Noord-Westen, dan door de Harz naar het Ruhrgebiet, en dan langs de Nederlands-Duitse grens naar het Noorden. Bij Nieuweschans rijden we de grens over. We matigen met enige moeite de snelheid die we in Duitsland zijn gewend aan Nederlandse omstandigeheden en tuffen het laatste half uurtje door naar Groningen. Naar huis.
De laatste dikke 750 kilometer van deze reis maken dat de kilometerstand oploopt tot 4800 km.
Eénentwintigdagen, tien hotels, achtenveertighonderd kilometer, een boel plezier, veel cultuur, heerlijk gegeten en gedronken, prachtig nazomerweer.
La bella Italia!
foto: meegebrachte dozen wijn, flessen drank, tijdschriften, kadootjes en zelfs de kastanjes die we raapten in Lucca.
Een blik op de rivier de Arno in Florence, mooi verstild plaatje in een heftig drukke, artistieke en toeristische cultuurstad. Gepubliceerd op vakantiefoto.weblog
Woensdag 11 oktober 2006
Dag 20
Terugreisdag
Het einde van de vakantie nadert, ook van deze lange serie verslagen.
We vertrekken 's ochtends heel vroeg vanuit Rome, om 05.45 rijden we al. We wilden voor de spits en de drukte Rome uit zijn. De krankzinnig drukke GRA rondweg is hiervoor de reden.
's Ochtends vroeg bij het vertrek staan er dan 2892 vakantiekilometers op de teller. 
Onderweg stoppen we frequent voor een koffie, een croissantje, een broodje, een drankje etc. We rijden de volgende route: Rome, Florence, Modena, Brennero, München. Als we in de buurt van München zijn besluiten we nog door te rijden naar Nürnberg.
We stoppen net voorbij Nürnberg in het plaatsje 'Erlangen'.
'Hotel Bayerische Hof' klinkt zo 'gemütlich' dat we blind besluiten de parkeerplaats op te scheuren en door te rennen naar de receptie: 'Zimmer freí?'. Ze hebben een kamer beschikbaar, het blijkt een prima vier sterren hotel (best luxe voor onderweg, maar wel lekker voor onze vermoeide lichaampjes) te zijn, met knusse bar en goed restaurant.
We hebben in twaalf en half uur 1150 kilometer gereden. We hebben een lekker bedje en lekker eten wel verdiend. Besluiten we zelf.
Inwendige mens:
We eten een tomatensoep met pestocreme, daarna (heerlijk Duits) kalfs 'geschnetzeltes' met rösti. Heerlijk. Daarbij drinken we een flesje Morellino, even een rode wijn terug uit het kustgebied van het Italiaanse Toscane. Beetje terug naar de vakantie zeg maar.
Vandaag:
Kilometers: 1150 (totaal gereden tot nu toe: 4039).
We komen aan het eind van ons verblijf in Rome en daarmee aan onze Toscaans-Romaanse vakantie. Hier een resumé.
Met een plattegrondje.
Op de kaart van Rome heb ik met een dikke zwarte stift aangegeven waar we zoal zijn geweest. De verslagjes van Rome zijn terug te lezen in de Toscane & Rome logjes van de afgelopen dagen. Eerdere Toscaanse logjes zijn in de afgelopen weken al verschenen. Het hotel waar we verbleven zou je net links buiten de kaart moeten zoeken. Op een flinke wandeling ten westen van Vaticaanstad, aan de Via Aurelia.
We hebben veel gezien van Rome, een leuk stuk met de boot, heel veel met de metro èn nog veel meer te voet afgelegd. Klikkerdeklik op de kaart voor een groter exemplaar. 
Inwendige mens:
In Rome zijn we 's avonds per metro vanaf hotel richting Vaticaanstad gegaan. Op heel korte afstand van het metrostation nabij het Vaticaan zagen we de allereerste keer dat we daar boven de grond kwamen al een leuk straatje met een paar restaurantjes met knusse terrasjes buiten op straat.
Toen we 's avonds dachten 'waar gaan we in Godsnaam eten in deze grote stad' kwam dit als eerste boven drijven. We hadden al erg veel gelopen op de eerste dag en hadden géén zin om einden te lopen op zoek naar een leuk stekkie.
We gingen dus per metro naar genoemde locatie. In no time, zonder al te veel loopwerk waren we daar.
In de ´Via degli Scipione´ bij een restaurant met de véél te foute naam l´Isola della Pizza. De dag daarop gaan we -om dezelfde redenen- op de zelfde plek eten.
Ze hebben daar een gigantische 'antipasta' toestand, heel veel verschillende (gezellige!) schaaltjes en schoteltjes met allerlei lekkere antipasti. Daarop volgt een pizza voor Keukenprins en een mooi lapje vlees voor Jaartal. Flesje Chianti en mineraalwater erbij. Koffie na, niks aan de hand. Voor nog geen € 65,- dus een koopje!
De dag daarop laten we ons tafeltje weer volzetten met antipasti.
Waarna we beide 'Tagliata di Filetto' bestellen. Mooi flesje Morelllino Scanzano erbij (we signaleren deze op de kaart, is van het wijnhuis Rocco della Macie waar we een wijnproeverij hebben gehad).
Koffie met een likeurtje of cognacje erbij en we rekenen € 82,50 af. Voorwaar 'bescheiden' in vergelijking met een boel andere diners in Italië de afgelopen weken. Zeker niet te kostbaar in een dure stad als Rome.
foto's: Trevi-fontein
Dinsdag 10 oktober 2006
Dag 19
Tiberiaanse dag.
De volgende dag Rome betekent wéér mooi weer! Na een kort ritje met de metro komen we weer in de buurt van Vaticaanstad. We willen eigenlijk de Sixtijnse Kapel bezoeken, maar zien al van verre dat er een enorme rij staat voor de Vaticaanse Musea. We volgen de rij richting St. Pietersplein (naar de achterkant van de rij) en concluderen dat de rij meerdere kilometers lang is. En tientallen mensen breed. We laten de Musea en de Kapel maar voor wat het is. Om nu drie à vier uur te besteden aan wachten en staan vinden we toch ook wel erg jammer. We verlaten het Sint Pietersplein.
We wandelen naar de Tiber, naar de Engelenburcht en de Engelenbrug daarvoor, die zo'n bijzondere rol speelden als decor in Dan Brown's 'Bernini Mysterie'. We steken de brug over en lopen naar een watertaxi die de Tiber op en neer kruist. In een heerlijk zonnetje varen we over de as die Rome in tweeën deelt. Zo zie je de stad toch op een geheel andere manier. 
We wandelen daarna door de stad via het Piazza Navona en het Campo dei Fiori, naar het Pantheon. Dan via de Hadrianus tempel naar de wereld beroemde en smoordrukke Trevi-fontein.
Zinderende warmte, zeurende voeten, vermoeide rug, de kop vol indrukken. Het einde van deze dag nadert, we verlangen er naar om even gestrekt te gaan om bij te komen. Morgen hebben we weer véél op het program staan. We gaan naar ons hotel terug en besluiten 's avonds te gaan relaxen. Op tijd een hapje eten en dan lekker kalm tv-kijken. En één keertje vroeg naar bed!
klikkerdeklik voor een grotere Pantheon of Piazza Navona
Inwendige mens:
Diner in 'ons eigen' Grand Hotel Palazzo Carpegna. Vooraf een ravioli met ricotta en prosciutto op een heerlijke tomatencoulis.
Als hoofdgerecht kiezen we beiden voor vis: rolletjes zalm en heilbot met garnaaltjes. Daarbij een fles water en (heerlijk!) een mooie fles pinot grigio. Relatief stevig aan de prijs, maar wel héél lekker.
klikkerdeklik voor grotere exemplaren
Maandag 9 oktober 2004
Dag 18
Romeinse dag.
Het zou een warme lange dag worden. Waarvan we veel van het Antieke Rome zouden gaan zien. Na het ontbijt pakken we de metro richting Circo Massimo. Ongeloflijk groot, wat een idee om te verzinnen dat hier twintig eeuwen geleden al 300.000 mensen opééngepakt zaten te genieten van 'brood en spelen', zoals de keizers dat noemden.
De Romeinse wandeling van vandaag leidt ons naar de Tiber, naar de Ponte Palatino, vanwaar we het eilandje in de Tiber zien. Dit speelt een belangrijke rol in het boek van Dan Brown 'Het Bernini Mysterie'. Dit is namelijk de plek waar Robert Langdon uit de hemel viel, in de Tiber en er gelijk bij het eilandje weer uit kon klimmen. De handigste plek om in de Tiber te vallen!
Keukenprins valt gelukkig niet in de Tiber.
Als we de Tiber oversteken komen we in de wijk Trastevere. Hier leeft Rome 's nachts. Zegt men. Overdag zie je een verlaten volkswijk met veel graffiti op de muren. Veel barretjes en restaurantjes, maar allemaal gesloten zo vroeg in de ochtend als wij langslopen. Hoogtepuntje is de kerk 'Santa Maria In Trastevere'.
We vervolgen onze lange wandeling, richting het Piazza Venetia, met daarbij het über-protserige Monumento Vittorio Emmanuelle en daarachter het Capitool.
Daarachter liggen veel antieke Romeinse sites. Mussolini vond het nodig om het protserige plein een protserige avenue te geven en legde deze aan boven de Fora Imperiali. Onvergeeflijk.
We gaan naar het Forum Romanum. Midden in de oude stad ligt deze archeologische site. Tempels, huizen, kerken, straten, ruïnes en meer. Indrukwekkend. Zeker omdat het tussen een aantal Romeinse heuvels inligt. Je bent omringd door enorme hoeveelheden oud steen. In een zinderende hitte!
Vanaf het Forum Romanum loop je bijna automatisch naar de Arco di Tito, de Arco di Constantino en daarmee naar het Colosseum. Via de San Giovanni Laterano komen we weer bij de metro en rijden terug naar het hotel. We stapen uit bij de Spaanse trappen en shoppen uitgebreid in de omgeving aldaar. De Via Condotti en de Via del Corso en omgeving. Prachtig. Uitendelijk moe, maar vol indrukken en zeker voldaan keren we terug naar het hotel.
Vandaag:
Kilometers: autokilometers nul, metro-en wandelkilometers: veel
Zon: volop
Regen: niks
Temperatuur: 25-26 graden.
'het leugenbankje voor ouwe kereltjes in Riomaggiore, Cinque Terre'
'poortje van de bijgebouwen van Villa Camigliano, nabij Pescia'
'straattekenaar op het Piazza delle Republica, Firenze'
Zondag 8 oktober 2004
Dag 17
Vaticaandag
Op tijd inpakken, douchen en wegwezen. We rijden vòòr negen uur weg uit Borgo Il Melone. Richting Autostrada A1, Roma.
Twintig minuten late zijn we op de Autostrada en gooit Keukenprins zijn rechtervoet op het gaspedaal, de Volvo gooit de helse motoren los en we scheuren in volle gang richting Rome.
We ontbijten onderweg op z'n Italiaans; cappuccino met een crema (een croissantje). En we vervolgen in hoog tempo onze weg. Als we op de GRA komen (de grote rondweg rond Rome) besluiten we direct dat we -gezien de drukte en het lastige rijden daar- de terugweg 's ochtend hèèl vroeg wegrijden.
Vanaf de GRA rijden we de Via Aurelia op richting de binnenring. Met enige moeite vinden we toh nog redelijk snel ons hotel: Grand Hotel Palazzo Carpegna.
We parkeren de auto (makkelijk hoor! zo'n hotel in hartje Rome in een eigen park), checken in en wandelen direct het hotel uit. Richting dichtstbijzijnde metrostation en daarmee rijden we naar Vaticaanstad.
Keukenprins en Jaartal willen op zondag op het Sint Pietersplein staan. En in no-time staan we daar dan ook. En we zijn onder de indruk. We voelen ons klein op het immense plein. En we gaan in de rij staan voor de ingang van de St.-Pietersbasiliek. We bezichtigen de Basiliek heel uitgebreid. We genieten van het theatrale, het sacrale, de grootsheid.
De Sint Pieter maakt een belangrijk deel uit van onze zondag. Lekker Rooms! We gaan ook de tomben in onder de Sint Pieter en zien de tombes van de pausen. Heel veel, waaronder ook het 'tamelijk verse graf' van Paus Johannes Paules II. Zelfs het 'originele graf' van de enige echte Petrus (waar de St. Pieter feitelijk naar genoemd is) hebben we -van enige afstand- kunnen zien. Tòch indrukwekkend allemaal! Hierna pakken we ergens op een terrasje een drankje en een (véél te duur) broodje. We hebben enorme honger en gaan eten, we besluiten met enige moeite dan maar niet te zeuren over de bespottelijke prijzen. 
Hierna pakken we wederom de metro en gaan naar de zuidelijke kant van de binnenstad naar St. Jan Latheranen. Niet de Sint Pieter is de èchte kerk van de Bisschop van Rome (de paus dus) maar de St. Jan Latheranen. Feitelijk is dit ook onderdeel van (de staat) Vaticaanstad. Na uren rondrijden en rondsjouwen zijn we knap moe en gaan we naar ons hotel terug met de metro en de benenwagen!
Vandaag:
Kilometers: 221 (totaal 2892 km)
Zon: volop
Regen: geen drup
Temperatuur: 24-26 graden
Zaterdag 7 oktober 2006
Dag 16
Montepulcianodag
De zuidoosthoek van Toscane; Cortona. Vanochtend rijden we naar het meer van Trasimeno, dat zagen we gisteren vanaf Cortona al liggen. We rijden naar he stadje Castiglione del Lago, aan het Lago di Trasimeno. Mooi oud stadje, wat 13e eeuwse gebouwen, weinig toeristisch zo laat in het seizoen. Daar rustig ontbeten op het pleintje.
Vervolgens van Castiglione naar Montepulciano. Ook hier weer een sad boven op een heuvel. We parkeren buiten de stad Stadsmuren, poorten, steile straten. Heel steil, wat en geklim!
En iedereen verkoopt er 'Vino Nobile de Montepulciano'. Daar hebben we de laatste weken al regelmatig van geproefd en we hebben er al een doos van in de auto staan. Dus alle wijnwinkel kunnn we zo voorbij lopen. We klauteren de straatjes door, omhoog tot het Piazza Granda. Hier een aantal kopieën van andere Toscaanse gebouwen (waaronder het Palazzo Vecchia en de San Lorenzo uit Florence) sieren het plein. Destijds moesten deze en de vele andere grote gebouwen (palazzi) de rijkdom van Montepulciano bewijzen.
Toeristen vreten het allemaal. Wij ook. We verschuiven de parkeerschijf een uurtje en lopen terug het oude stadje in. We pakken een terrasje; glaasje witte wijn en we bestellen een typisch Toscaanse pasta: Pici (met funghi en porcini). Lekker. Op de terugweg kopen we wat kadootjes en een flesje wijn voor vanavond na het eten.
Vervolgens rijden we door naar Pienza; de stad van paus Pius II, die dacht een utopische wereld (stad) te kunnen (ver-)bouwen van zijn geboortestad. "Verbeter de wereld en begin bij je geboorteplek' of zoiets.
Grote palazzi, een grote kathedraal en een grote loggia. Handig dat laatste, want geheel onverwacht begint het plotsklaps te regenen!
We hebben in Pienza, de hoofdstad van de pecorino, kaasjes gekocht. Een 'rode' pecorino (half gerijpt), een 'zwarte' die 4 à 5 maanden heeft gerijpt èn we kopen een pecorino met verse truffel. Alles keurig ingesealed gaat het de auto in.
We komen via een prachtige route terug bij Cortona (laat aangekomen!). We nemen een dranakje en een hapje en stappen samen in bad (dat overigens dusdanig slecht is berekend op een 'dubbele' bezetting dat dit al met al niet veel meer neemt dan een minuutje of zo). Hierna eten we wederom in Ristorante 'Il Melone'.
Inwendige mens:
Ik neem de voorafjes van de chef, een enorm bord met tomaat en mozzarella, broodjes met levertjes erop, diverse worsten en hamsoorten. Nogal fors veel,maar wel lekker! Keukenprins neemt de carpaccio. Als tussengerech komen we beide uit bij een toscaanse specialiteit. Ravioli met pecorino en rozemarijn.
Als hoofdgerecht laat Keukenprins eendeborst aanvliegen, uw Jaartal neemt bief met een enorme (minstens handgrote) paddestoel erop. Lekker biefstukje, die mega-portobello is 'way to big'.
Wijn? Vino Nobile de Montepulciano (we waren er niet voor niets vandaag). Na nemen we koffie met Courvoisier. Moe en voldaan sluipen we naar onze kamer en duiken het bed in.
Vandaag:
Kilometers: 128 (totaal 2671 tot nu toe)
Zon: weinig helaas, erg bewolkt, zo nu en dan een sprankje zon.
Regen: ja, aan het eind van de middag een licht buitje wat toch tot in de avond duurde.
Temperatuur: 18-21 graden.
Vrijdag 6 oktober 2006
Dag 15
-vervolg-
Cortona is van oudsher een Etruskische nederzetting (zesde eeuw vòòr Christus, maar dat wisten ze toen nog niet hè!). En werd later ook een Middeleeuws centrum in de regio, het ligt hoog tegen een steile bergwand aan en er staat een beroemd Etruskologisch Museum, een beroemde kerk en een 13e eeuws stadhuis. Cortona is verder een mooie stad met veel antiekzaakjes en gallerieën. Met veel moeite vinden we ons hotel: Borgo Il Melone. We checken in in het prachtige gerenoveerde complex en genieten nog even na in de zon bij het zwembad. 
Inwendige mens:
We eten 's avonds in Ristorante Il Melone. We bestellen bij de alleraardigste ober een fles mineraalwater en een fles Vino Nobile de Montepulciano. Vòòraf neem ik een heerlijke carpaccio en Keukenprins neemt pecorino met honing vooraf. Als tussengerecht neemt Keukenprins taglioni met krokante groentjes en saffraan. Uw Jaartal kiest dan een pasta met pecorino en rozemarijn, heerlijk puur van smaak!
Als hoofdgerecht nemen we allebei biefstuk in een deeglaagje met een saus van vino nobile de montepulciano (net als in de glazen naast het bord!). Na doen we het met koffie met mooi glaasje Courvoisier.
Vandaag:
Kilometers: 133 (totaal 2543)
Zon: ja (enorm veel, in de namiddag licht bewolkt)
Regen: nee
Temperatuur: 22-24 graden, heerlijk!
Keukenprins en Jaartal vergapen zich aan het landschap van de Crete!
Vrijdag 6 oktober 2006
Dag 15
Fotodag
Na vijf dagen Fizzano trekken we door, nu naar de zuidoostkant van Toscane. We hadden gisteravond de koffers al gepakt, we staan op, stouwen de spullen in de auto, checken uit en nemen afscheid (na een laatste ontbijtje) en rijden via Poggibonsi naar Siena.
Na Siena zoeken we de goed weg die ons door de Crete gaat leiden. Uiteindelijk lukt het vinden van de juiste weg toch en we rijden door het landschap van de 'Crete', zoals alle reisboekjes het noemen: 'het kraterlandschap van Toscane'. Van Siena door de Crete naar Asciano.
Dit is de korenschuur van Toscane, door de kleigrond groeit er geen druif of olijf, alleen graag. En op wat steilere delen alleen gras waar schapen grazen. Schapen heten op z'n Italiaans 'Pecori' en dit is dan ook precies de streek waar de beroemde 'pecorino-kaas' vandaan komt.
We bezoeken het middeleeuwse stadje Asciano, we pakken er een kopje koffie nadat we in de Crete verschillende malen zijn uitgestapt om van het landschap te genieten. Werkelijk met open mond hebben we soms staan kijken. Verstild in een maanlandschap. Op aarde, in Toscane!
Ik zal binnenkort nog eens een apart fotologje aan de Crete wijden!
Daarna rijden we via de toeristische route naar Sinalunga. Daar wandelen we door een vrijwel uitgestorven stadje met een overigens prachtige kerk. We pakken een terrasje maar niemand komt ons bedienen. We stappen wederom in de auto en we dalen verder af van de heuvels naar de vallei van de Chiana rivier. Die steken we over en klimmen naar de stad Cortona.
-wordt vervolgd-
Donderdag 5 oktober 2006
Dag 14
Shopdag
Vanmorgen zijn we in de auto gestapt om nog een dagje Firenze mee te pakken. Florence is tenslotte vlakbij Fizzano. We hadden van M. een routetip en een goede parkeertip gekregen. Eerst rijden we naar Poggibonsi om even een kop koffie te scoren. We rekenen daar apart af om zo even extra kleingeld te scoren om straks in Florence te kunnen parkeren. We eten er een lekker broodje bij en scheuren daarna over de 'superstrada' naar Florence.
In één keer rijden we door naar de Porta Romana, waar we ook in één keer een parkeerplekje vinden. We wandelen daar vandaan langs het Palazzo Pitti en over de Ponte Vecchio en plotsklaps staan we weer midden in het centrum van Florence.
Super!
Zeker ook met een (wederom) vrijwel onbewolkte hemel. Felle zon, een graad of 24 en veel minder drukte dan vrijdag en zaterdag. We realiseren ons nu pas dat we in een (druk) weekend in Florence waren. Later op de dag stroomt de stad overigens weer net zo vol als we gewend waren.
We lopen langs het Uffizi, de paleizen, de pleinen, de dom. We shoppen, overal windowshopping. Op de één of andere manier kunnen we maar slecht van ons geld af. Terwijl we meestal redelijk getalenteerd zijn op dat shop-gebied.
Bij Coin (een elegante Bijenkorf-achtige winkel) kopen we een aantal sjieke place-mats. De dame achter de kassa rekent heel beslist en onverzettelijk één te weinig af. We besluiten er géén ruzie om te maken. Jaartal heeft een prachtige zijden stropdas uitgezocht, maar na meer dan tien minuten wachten bij de kassa (bah!) leg ik de stropdas terug en sjouwen door. Zo kom je niet van je geld af!
Op de heenreis (wandelend de stad in) had Keukenprins schoenen gekocht. Achteruit laten leggen omdat we ze niet de hele dag wilden meesjouwen. We spraken af dat we ze later, in de middag komen halen. Ondanks aandringen van de winkeljuffrouw betalen we niet vooruit, voor alle zekerheid uiteraard. Op de terugweg blijtk de winkel gesloten, zonder aankondiging dicht. We staan voor een dichte deur. Geen schoenen dus. Zo kom je niet van je geld af!
Verder had Keukenprins een prachtige lamp gezien, die echter driemaal zo duur was als hij in z'n kop had om er maximaal voor te betalen. Geen lamp dus! Zo kom je nie van je geld af!
Verder hebben we leuk rondgekeken en geshopt. Gelunched (met een lasagne) op 'le terrazze van Rinoscente', het hoogste eethuisje van Florence. Bovenop het dak van warenhuis Rinoscente, tussen de Duomo en het Plein van de Republiek.
Terug in Fizzano vechten de zon en de wolken om voorrang. Het wordt ongeveer een gelijke stand. Vreemd genoeg vallen er een aantal druppels regen terwijl de zon schijnt! We hebben heerlijk gerelaxed en besluiten die avond op Fizzano te eten in het restaurant 'Olive Garden'. Oh ja, we kopen drie dozen wijn op Fizzano en zetten die fijn achter in de auto.
Inwendige mens:
We eten die avond in Olive Garden op Fizzano. Jaartal neemt vooraf gerookte ganzenborst op een salade, Keukenprins neemt gefrituurde deegblaadjes gevuld met kip en andere lekkernijtjes in een 'gouden' saffraansaus met olie.
Als tussengerecht laat Jaartal een torteloni met ricotta in vleessaus met porcini aanrukken, Keukenprins neemt een risotto met kruidjes. Als hoofdgerecht komt er voor Keukenprins 'canard à l'orange' (zoals de fransen 'eend in sinaasappelsaus' noemen) en Jaartal krijgt 'veal parmigiano (zoals amerikanen 'kalfsvlees met kaas' noemen). Nà een koffie met cognac. Bij het eten genoten we van de Vino Nobile de Montepulciano!
Vandaag:
Kilometers: 100 (totaal 2410)
Tunnels: twee
Zon: ja, in de loop van de middag wel enkele fikse wolken
Regen: nee, een paar mislukte druppels, maar die mogen geen regen genoemd worden.
Temperatuur: 22 tot 24 graden
Woensdag 4 oktober 2006
Dag 13
Chiantidag
Vlak na Panzano komen we in Greve in Chianti. En daar ontdekken we het beroemde trechtervormige marktplein, met de overdekte galerijvleugels waar al eeuwen de markten worden gehouden. We shoppen en slenteren wat in de zon, drinken een koffie en eten een broodje. We shoppen wat verder, ruiken de verse broodjes in een heerlijke bakkerij en bezoeken een prachtige (werkelijk waanzinnige) slagerij op het plein. En een prachtig beeld dat volgens uw Jaartal als naam zou moeten hebben 'naast de pot gepiest'.
Vervolgens rijden we van Greve naar Radda in Chianti. Concept: op een heuvel, poort, stadsmuren, middeleeuwse stratenplan, winkels, doodgewoon alledaags Italiaans leven.
Vanaf Radda toeren we vervolgens weer naar Castellina in Chianti en vervolgens door naar de thuisbasis, Fizzano. We pakken de gekochte krant, wat tijdschriften en lopen door naar het zwembad. De wind steekt op en de lucht betrekt, bewolking! We zoeken een plekje uit de wind en lezen wat. Op enig moment wordt het toch wel wat fris en besluiten we naar het appartement te gaan. kort daarop trekt de lucht weer open en is het weer zonnig! We relaxen binnen. Ook lekker!
's Avonds douchen we en trekken mooie kleertjes aan. Jaartal heeft weken geleden in Nederland al gereserveerd voor een mooi restaurant. Ook al is Castellina maar een klein dorpje is, het is wèl een culinair paradijsje met maar liefst twee met Michelin-ster bekroonde restaurants.
Wij gaan vanavond naar Gallopapa in Castellina. Gevestigd in de dertiende eeuwse gewelven onder de stadsmuur van Castellina, goed voor één Michelin-ster.
Vandaag:
Kilometers: 85 (totaal 2310)
Tunnels: geen
Zon: meestal onbewolkt en zonnig, in de middag een paar uurtjes bewolkt
Regen: niets daar van
Temperatuur: 22-24 graden.
Woensdag 4 oktober 2006
Dag 13
Chiantidag
Bekend ritueel; opstaan, douchen, aankleden. 'Wat doen we vandaag?' vraagt Keukenprins. 'Rondje Chianti?' stelt Jaartal voor. 'Is goed!'
En in de auto en hop met de geit.
Van Fizzano rijden we naar Castellina in Chianti. Zeven kilometer hobbelen over heuvels. Castellina is een beetje ons dorpje geworden. Voor de toeristenstroom aan wandelen we de hoofdstraat in en nemen in de bar een cappuccino en een croissantje.
We duiken de auto in en rijden richting Greve in Chianti. Ondertussen straalt de zon onverwacht fel aan de nauwelijks bewolkte hemel en doet de temperatuur stijgen naar zo'n 22 graden. De rit door het klassieke Chianti-gebied is super. Heuvels, olijven, druiven, cipressen, natuurstenen wijnboerderijen, gestucte palazzi en kronkelweggetjes.
Ik lees Keukenprins uit een reisboekje voor, over het stadje 'Greve'. We rijden een stadje binnen en zien bordjes ´centro storico´. In de veronderstelling dat we in Greve zijn parkeren we de auto en wandelen het stadje in. We zoeken ons suf naar het beroemde marktplein. Het hele dorp (verlaten en leeg, geen toerist te zien) lopen we door en besluiten uiteindelijk het marktplein te laten voor wat het is. Bij het wegrijden ontdekken we dat het stadje Greve iets anders is alshet dorpje Panzano in Chianti. We rijden (alsnog) door naar Greve in Chianti.
klikkerdeklik voor deel 2 van dag 13
Dinsdag 3 oktober 2006
Dag 12
Wijndag
Geen wekker vanochtend, of beter: niet te vroeg. We slapen uit tot een uur of half negen, negen uur. Gaan douchen en rustig aankleden. Kalm aan. Je kent het wel hè: vakantie.
We lopen naar de bar op Fizzano en gaan lekker uitgebreid ontbijten. Het is behoorlijk bewolkt, we merken een fris windje, maar desalniettemin is het toch 22 graden. Lekker oktoberweer!
Na de koffie en het ontbijt wandelen we rond Fizzano, gaan naar ons huis en hangen lekker rond. Even lekker lezen, Keukenprins maakt een puzzeltje, we zitten gewoon effe lekker niets te doen. Tegen twaalven gaan we naar de receptie, krijgen de routebeschrijving naar Rocca della Macie. 
We duiken vanaf Fizzano een onverharde weg op en tussen de wijngaarden (waar nèt op dat moment geoogst wordt) rijden we, echt in the middle of nowhere naar het hoofd-kwartier van het wijnhuis ´Rocca Della Macie´. Daar krijgen we als ´special guest´ (Fizzano is onderdeel van de Rocca della Macie-groep) een rondleiding door de wijnmakerij. Mooi om te zien; het enthousiasme van de rondleidende dame was zelfs enigszins aanstekelijk. We wilden eigenlijk al weg gaan vòòr de wijnproeverij, èchter: op Fizzano zit een groep amerikanen die via restauranst de wijnen van Rocca delle Macie verkopen. Goede klanten dus. Deze krijgen een zeer uitgebreide wijnproeverij. En wij ook. Geweldig!
Na de proeverij zijn we naar Monteriggione gereden. Een dorpje te noorden van Siena. Ooit uit de grond gestampt als verdedigingsfort van Siena tegen Florence. Het schijnt Dante nog te hebben geïnspireerd voor zijn 'Inferno'. Rond gebouwd fort, met elf torens en daar binnen een klein dorpje. We eten een pizza op het dorpspleintje, buiten. Geen zon, wel wolken maar evenzo goed 24 graden.
Na Monteriggione rijden we naar San Gimignano, wereldberoemd en supertoeristisch in Toscane). Wij komen aan het eind van de middag, de zon straalt het is prachtig weer en San Gimignano wacht op ons.
Oude Middeleeuwse straten en woontorens (jawel, Middeleeuwse wolkenkrabbers). We parkeren buiten de stad, zien een imposante poort, een mooie hoofdweg. Donker tussen de héél hoge gebouwen van de stad. De stadswandeling gaat langs de torens, de nauwe straatjes. We maken veel foto's. En we zien héél erg véél toeristen. 
Inwendige mens:
In een stralende zon rijden we naar Fizzano terug. Als snel treedt de schemering in en duiken we eventjes het bed in. We eten wederom in Castellina. Bij La Torre. Vooraf bruschietta, dan raviolini met truffel en gegrilde kalfslende. Verrukkelluk!
Flesje pinot grigio en flesje mineraalwater. Koffie na.
Terug naar Fizzano en aan de grote tafel in het appartement zitten filosoferen. Urenlang. Met een fles wijn van Rocco della Macie (uit de Maremme)
Vandaag:
Kilometers: 80 (totaal 2225 km)
Tunnels: geen
Zon: veel bewolking, later op de middag veel zon.
Regen: nee
Temperatuur: 22-24 graden
Lekker: La Torre
Maandag 2 oktober 2006
Dag 11
Siena-dag
Vanmorgen lekker in bed blijven liggen. Vervolgens gedouched en in de auto naar Poggibonsi, daar is het meest dichtbijgelegen benzinestation. De tank helemaal volgepropt, toen naar de lokale Mega-Coop supermarkt. We hebben uitgebreid gecheckt wat italianen kopen en eten, hoe en waar ze hun boodschappen doen.
We doen een koffie en een broodje tomaat, mozzarella en basilicum als (verlaat) ontbijtje in Poggibonsi.
Dan naar Siena. Geparkeerd buiten de stad, op de parkeerplaats Da Campo. We lopen de stad in richting het 'mooiste plein van Italië', het Piazza da Campo. Beroemd om de vorm van een St. Jakobsschelp, de grote gebouwen (palazzi), het Palazzo Publico en de Torre Del Mangia. Een stel vrienden is hier getrouwd. Bijzonder om hier te lopen.
Verder wandelen we door de Middeleeuwse stad, de straatjes, de steegjes. We zien de Duomo (met een werkelijk krankzinnig lange rij wachtende toeristen), we lopen door naar het Baptisterium achter de kathedraal, waar we naar binnen schieten.We genieten (enigzins onverwacht) van het doopvont, de schilderijen en de fresco's. Het doopvont (1420) is werk van Della Quercia met daarbij elementen van Donatello.
In een typisch Italiaanse eettent (met meer etende Italianen dan toeristen) pakken we een salade met tomaat, mozzarella en rucola. Met een half flesje witte wijn en een vegetarische 'lasagne verde'. Overheerlijk! Prima prijs/kwaliteit verhouding.
We wandelen nog even door Siena, pakken de auto weer en rijden naar Fizzano. We gaan lekker relaxen bij het zwembad, lezen wat, nemen een koffie. Het is een beetje bewolkt, terwijl het 's morgens staalblauwe luchten gaf.
Aan het eind van de middag rijden we even naar Castellina, even wat rondkijken, een restaurantje gereserveerd voor morgen en een wijntje geproefd in een wijnlokaal. En een plankje gekocht van heel oud olijvenhout. Mooi!
In de namiddag rijden we naar Fizzano terug. Ik maak in het gouden uurtje (met de mooiste zon) nog wat foto's rondom Riserva di Fizzano.
Keukenprins zat ondertussen met een wijntje te wachten, een boekje te lezen, gezellig!
Inwendige mens:
Deze avond eten we in Fizzano, in het restaurant 'Olive Garden'. We bestellen een fles 'Vino Nobile de Montepulciano', welke door ons -met name Keukenprins- als overheerlijk wordt betiteld.
Vooraf krijgen we een klein gegrild stukje everzwijn met een dun schijfje -eveneens gegrilde- ananas. Als 'antipasta' bestelden we een carpaccio van eendeborst op een 'delicate' salade.
Als primo piatti had ik 'gnocchi'. Eindelijk eens meegedaan om deze Itialiaanse 'lekkernij' te proeven. Gelijk de eerste en laatste keer inéén. Vond het niets!
Keukenprins had een ovenschaaltje met aubergine, kaas en kruiden. Dit stond op de kaart als 'la Parmigiana' en voldeed aan de verwachtingen. Lekker!
Hoofdgerecht: Keukenprins koos 'slices of beef', dit bleken hompjes entrecote met te veel velletjes en belletjes. Daarbij gebakken aardappeltjes, slapjes en vettig. Géén succes.
Ik had heerlijke lamsribbetjes uit de oven, zacht en smakelijk, met ingekookte druiven.
Keukenprins wilde dit maal afsluiten met koffie en een Vecchio Romagna en ik dacht in een Italiaanse bui meer aan een espresso voorafgegaan door cantuccini met een Vin Santo.
Kortom: wijn excellent, eten nèt gemiddeld. Jammer, best een tegenvaller eigenlijk.
Vandaag:
Kilometers: 75 (totaal 2145)
Tunnels: 4 (twee héén en twee terug)
Zon: ja, met wat wolkjes in de middag
Regen: nee
Temperatuur: 22-24 graden (in de avond nog 20)
Lekker: Vino Nobile de Montepulciano.
Zondag 1 Oktober 2006
Dag 10
Riservadag
Bijna standaard begint elke dag van de reisbeschrijving met "opstaan, ontbijt". Zo ook vandaag! Opstaan, ontbijt, inpakken, auto vol laden en uitchecken. Om gheel onduidelijke redenen wordt Keukenprins' creditcard geweigerd. Snel de auto weer half uitgepakt. In de koffer lag de reserve credit card, de gold-card klaarde het karweitje in no time!
We rijden op zondagmorgen Florence uit richting zuiden. Geen grote afstand maar langzaam zie je het landschap veranderen naar het bekendere 'Toscaanse' meer 'open' landschap. Zonnetje erbij, hier en daar wat bos, wat cipressen, olijfbomen en wijngaarden. Geel, oker en oranje geverfde huizen, natuurstenen
verdedings- en uitkijktorens als herinnering aan vroegere ruigere tijden. Prachtig!
Dankzij de goede routebeschrijving van R&M vinden we Riserva di Fizzano gemakkelijk. Midden tussen de wijngaarden en de olijfboomgaarden. Rondom moeten de druiven nog geoogst worden. We hebben appartement nummer één, een supergroot drie-kamerappartement: een woonkamer met zit-en eethoek, een joekel van een open haard en een half open keuken en twee grote slaap-kamers en een badkamer. Super!
We pakken een koffie bij de bar en gaan de hele middag niets doen. Zo maar niets doen, relaxen! 
Relaxen: Aan het zwembad liggen in de zon, waar zo heel nu en dan een wolkje voor langs komt. Vijfentwintig graden, het is oktober! We lunchen op Risverva di Fizzano; de pasta del giorno (met tomaat, mozzarella en pesto) simpel, puur en heerlijk. We doen er een fles witte wijn bij: Orvieto Classico DOC' en een fles mineraalwater. Koffie na. Zo kunnen we de middag aan!
Toen even gezwommen (ècht héél koud water), in de zon gelegen, even de druivenvelden ingewandeld. Heerlijk gelezen, gelegen en genoten. Laat in de middag pakken we de auto en rijden naar Castellina in Chianti (om gelijk ook de weg daarna toe te verkennen). We zijn wat laat dus moeten terug naar Fizzano en daar omkleden en dan terug naar Castellina. We hebben gereserveerd in Trattoria La Torre.
Inwendige mens:
Vooraf nemen we bruschietta. Als tussengerecht zien we wat moois op de kaart: raviolini met spinazie en ricotta (een Toscaanse specialiteit) met vers geraspte truffel! Deze is werkelijk voortreffelijk!
Als hoofdgerecht nemen we een andere specialiteit van het huis, zo staat op de kaart tenminste: kalf. Een heerlijk mals stukje kalfslende van de grill. Water erbij en een half flesje Chianti Classico.
Het dorpje is vrijwel uitgestorven als we weg gaan. De Italianen zitten thuis, of ze zitten (samen met toeristen) in de restaurantjes in het dorp. We herbevestigen, conform hun verzoek, onze reservering bij Gallopapa voor woensdag (deze reservering had uw Jaartal weken geleden al gemaakt!) en zoeken een restaurantje voor dinsdag.
Oh ja: de tank is zowat leeggereden, morgen éérst tanken!
Vandaag:
Kilometers: 112 (totaal 2077)
Tunnels: één
Zon: ja, zo nu en dan een wolkje
Regen: nee
Temperatuur: 24-26 graden
Lekker: eten bij La Torre
Zaterdag 30 september 2006
Dag 9
Renaissancedag
Vanochtend 'vroeg' opgestaan. Om te kunnen zorgen dat we een beetje op tijd kunnen eten en idem de stad in kunnen. Hopend op kortere wachtrijen bij de Academia. De rijen voor de deur van het museum Uffizi bedragen vele, vele uren en dat is ons toch echt te dol. Die laten we noodgedwongen maar voor wat het is!
We staan vroeg bij het museum Galleria Dell' Academia en zien toch nog een fikse wachtrij. Na 40 minuten op straat staan mogen we eindelijk een kaartje kopen en daarna bekijken we een enorm aantal schilderijen, onder andere van Botticelli.
Veel mooier dan de schilderijen zijn een aantal onafgemaakte beelden van Michelangelo, en het mooist is (volgens ons) natuurlijk het topstuk in de Galleria, de 'David'. Het is een hoogepunt uit de beeldhouwkunst van de Renaissance. Het origineel staat nu in de Galleria, eerder stond het buiten, op de Piazza della Signoria in
Florence. Om het beter te beschermen werd het werk in 1873 naar de Accademia verplaatst. Op de Piazza staat sinds 1910 een replica.
Het verschil tussen de half afgemaakte marmerblokken en de verfijnde David is werkelijk super om te zien.
In de Galleria is fotograferen streng verboden. Klikkerdeklik.
Foto zonder bronvermelding afkomstig van internet.
Na de Galleria lopen we door na het Museo di San Marco, waar in het klooster prachtige fresco's van Beate Angelico te zien zijn. De enorme aantallen fresco's (Renaissance) zijn een ware cultuurschat. 
Vervolgens lopen we naar de San Lorenzo. De basiliek die gebouwd werd midden in de Renaissancetijd, door Brunelleschi. Naast de verbluffende architectuur (binnen) en de prachtige samenwerkingen in de kerk met Donatello is het haast een perfect museum van schilderijen van o.a. Filippo Lippi. Een subliem gebouw, zeker ook de tegenstelling tussen de ruwe onafgewerkte buitenzijde (voorgevel) en de beschreven binnenzijde.
Ook In San Lorenzo was binnen fotgraferen verboden. Naast de San Lorenzo eten we wat; wijntje, watertje, lasagne (voor Keukenprins) en papardelle met paddestoeltjes, porcini, (voor Jaartal). 
Verder shoppen: we pakken de über-elegante Via De Tornabuoni (met àlle grote merken, de Gucci's en Versace's van deze wereld) en het aanliggend gebied van de Piazza Strozzi en de Piazza della Repubblica.
Moe, af, maar wel voldaan, sjokken we op blaren en aspirine terug naar het hotel. Waar we nog net op tijd aankomen om een wijntje te drinkjen in de late namiddagzon bij het zwembad. Daarna pakken we de laatste warme gouden zonnestralen op ons balkonnetje boven de Arno. Lekker relaxed, in bad, op bed. Bijkomen van het vele sjouwen en van alle indrukken. Verder hebben we ons neefje Abel gebeld om 'm te feliciteren met z'n derder verjaardag!
Inwendige mens:
Vanavond blijven we (wederom) in hotel Ville sull' Arno. We hebben zoveel gelopen overdag dat we 's avonds geen puf meer hebben om één stap teveel te zetten. We laten een fles Chianti Classico aanrukken, en een fles mineraalwater. Vooraf wordt er op verzoek voorgeschoteld: bruschietta pomodori en canapé's met kippelevertjes (lokale favoriet, best lekker, maar een paar hapjes om te proeven was ook beslist genoeg geweest). Als tussengerecht gaan we (net als gisteren) voor de voortreffelijke tortellini met truffel.
Gegrilde biefstuk van de haas met frietjes maakt het diner als hoofdgrecht af. Als nagerecht koffie met Vecchia Romagna. Lekker!
Vandaag:
Kilometers: nul
Tunnels: nul
Loopuren: ruim zeven
Zon: ja, telkens
Regen: niets
Temperatuur: 25-27 graden
Mooi: David van Michelangelo
Detail van deur van het Baptisterium / Piazza della Signoria & Palazzo Vecchio.
Café Rivoire op het Piazza della Signoria / Interieur van de koepel van de Duomo.
Klikkerdeklik op de foto's voor de vergrotingen.
Vrijdag 29 september 2006
Dag 8
Cultuurdag
's Ochtends vroeg van Lucca naar Florence gereden. Over de Autostrada A11 naar Firenze (zoals de Italianen Florence maar steeds noemen), dan via de autostrada A1 om de hele stad heen naar de afrit zuid om daarvandaan in één keer naar het hotel te rijden. Hiermee hebben we zowat de complete stad en de bij behorende verkeerschaos omzeild.
We waren vroeg in het hotel maar gelukkig bleek onze kamer al klaar te zijn. We konden gelijk inchecken in onze prachtige ruime kamer in ons Hotel Ville Sull'Arno. Een heel grote kamer, direct aan de Arno, met zelfs een klein balkonnetje boven het water.
Via de Arno wandelen we naar de binnenstad. In de verte doemt de wereldberoemde Ponte Vecchio op, we slaan af naar hèt middelpunt van Florence: het Piazza della Signoria. Met de beroemde beelden en het Palazza Vecchio en de grote loggia. Dan via het Uffizi museum de Ponte Vecchio over, het wereldberoemde uitzicht op de Arno.
We 'scheuren' door naar het Palazzo Pitti aan de overzijde van de rivier (wat een lelijk saai gebouw eigenlijk) en komen vervolgens even tot rust voor een koffie en een broodje tonijn.
Toen naar de Piazza del Duomo, de kathedraal en het baptisterium uitgebreid bekeken. We waren werkelijk enorm onder de indruk. Zo groot, zo prachtig gedecoreerd van buiten, immens van binnen, de koepel, de vloeren, de schilderingen. Indrukwekkend!
Indrukwekkend waren ook de rijen voor musea als het Uffizi en de Galleria dell'Academia. Maar niet voor het San Marco (zien we opgelucht van een afstandje). Maar dat bleek te komen omdat dit museum 's middags dicht was!
We sjouwen nog een stuk door en komen laat in de middag terug in het hotel.
We ploffen neer bij het zwembad, bestellen een wijntje, pakken een tijdschriftje en gaan heerlijk relaxen in het late namiddagzonnetje.
Inwendige mens:
's Avonds hebben we heerlijk gegeten in het restaurant van het hotel. Als flesje (witte) wijn bestellen we een Pinot Grigio, en een fles mineraalwater komt daarbij natuurlijk. Vooraf een carpaccio van bressaola met rucola en parmigiano. Dan een 'tortellini al tartufo' (truffel), deze was zó heerlijk!
Als hoofdgerecht bestellen we 'gamberoni' (gamba's in een saus van witte wijn, citroen en knoflook met een pepertje). Kaasjes na (met een Vin Santo, maar dat is een toevoeging van Italië aan de internationale keuken wara de rest van de wereld enthousiast over mag zijn, ik word er niet warm van!). We besluiten onze sjouw- en cultuurdag met een koffie met Vecchio Romagna na.
Tijd voor bed!
Vandaag:
Loopuren: zes
Kilometers: 90 (nu 1948 totaal)
Tunnels: drie
Zon: heerlijk veel (we hebben zelfs veel in de schaduw gelopen in de stad!)
Regen: helemaal niets
Temperatuur: 27-30 graden in de middag
Lekker: tortellini met truffel (!)
Donderdag 28 september 2006
Dag 7
Wandeldag
Deze dag doen we zonder auto. Gisteren maakten we al een wandeling over de stadsmuren van Lucca. We hebben de historische binnenstad daarbij omcirkeld maar zijn niet de stad ìn geweest. Vandaag is de oude binnenstad ècht aan de beurt. Klikkerdeklik op onderstaande foto's voor vergrotingen
Na het ontbijt liepen we vanaf het hotel naar de binnenstad, we volgens in de stad een zorgvuldig door Jaartal, uit twee verschillende reisboeken, samengestelde route. We bezoeken onder andere de Piazza Napoleone, het Piazza San Michele (op de plek waar ooit het Romeinse forum was) en de Via Fillungo (de 'wandel-as' die eveneens uit de Romeinse tijd stamt) met prachtige oude Palazzi en winkeltjes. Verder komen we uiteraard op het ovale plein; 'Piazza del Mercato' het voormalige -wederom Romeinse- amfitheater en bezoeken we het Palazzo van Guingi, met daarbij de beroemde toren met daar boven op een tuintje met twee steen-eiken!
Onderweg duiken we een tentje in, hiervoor een koffie, daar voor water, dan een terrasje voor een lunch (tortelini met ham voor de één, lasagne voor de ander met elk een glaasje witte DOC huiswijn), dan weer een ijscoupe en een biertje.
Uiteindelijk nèt géén schoenen gekocht, al was het heel close, en op de markt (wèl) een opschuimkannetje voor cappuccino gekocht. Een echte Italiaanse voor thuis. Gezellig!
Verder nog een tentoonstelling bekeken waar ontwerpen voor machine's en apparaten van Michelangelo waren nagebouwd. Vliegende zaken zoals prototype's van vliegtuigen, helikopters en parachute's, maar ook allerlei duw-, trek- en hef apparaten. Maar ook een prachtige houten fiets! Indrukwekkend om te zien hoe creatief het brein van Michelangelo was. Leuk!
Inwendige mens:
's Avonds gegeten op het Piazza Napoleone in de stad. Een plek waar tout 'hip en jong' Lucca op in de zaak en op straat wijntjes stond te drinken in enorm grote glazen. Zien en gezien worden. Op het terras ging het niet om 'hip'. Maar om eten. Een beperkte kaart (twee voor, twee tussen, twee hoofdgerechten). We bestelden vooraf salade met zalm, dan een soep met bonen en pasta erin (heel Toscaans!), hoofdgerecht: vlees van het spit (heel Toscaans!) met gegrilde groentjes (ook heel Toscaans!). Daarbij de bekende fles mineraalwater en een fles 'Chianti Classico DOCG' (we zitten tenslotte al bijna in het Chianti gebied). De fles is van het wijnhuis Rocco Del Macie. Dat wijnhuis komt u verder op het log nog wel tegen. We zullen een aantal dagen op een resort van dit wijnhuis verblijven als we in de Chianti-streek zijn.
Vandaag:
Tunnels: geen
Zon: super veel, een heerlijke dag
Regen: niets
Kilometers: nul (niet met de auto tenminste, lopend meer dan genoeg)
Temperatuur: 28-30 graden
Woensdag 27 september 2006
Dag 6
Vakantiedag
Laatste dag in Viareggio. Ontbeten en uitgecheckt. We hadden al gezien dat er een strak blauwe lucht was. Zon! Geen wolkje te zien. Temperaturen vandaag van 25 tot 29 graden. Lekker!
Naar Pisa gereden en met enige moeite (wat een drama het verkeer daar!) de binnenstad gevonden. Het stond allemaal niet ècht handig aangegeven. Door het drukke verkeer zaten best een tijd in de auto.
Uiteindelijk in Pisa de auto geparkeerd en lopend de stad ingegaan. Langs de Arno en door de gezellige straatjes van de universiteitsstad. Veel jongelui. Uiteraard naar het 'Piazza dei Miracoli' met daar de Duomo (kathedraal), het baptisterium en de wereldberoemde scheve toren.
Dit alles onder een staalblauwe hemel en volop zon. Koffie in de buurt van de scheve toren, of 'Torre Pendent' zoals Italianen dat ding noemen, en door de oude historische stad gewandeld, onder andere ook het Piazza dei Cavalieri. 
Met de auto van Pisa naar Lucca gereden waar ons hotel op ons wachtte. Aan de exit van de snelweg, een modern en strak designed hotel. Vier sterren, prima!
We lopen vanaf het hotel naar de oude binnenstad. Zo'n tien minuutjes, een kwartiertje. En maken vervolgens een lange wandeling over de beroemde stadsmuren van Lucca. 4227 meter, aldus de Keukenprins. Op een 12 meter brede en even hoge muur, deels begroeid met bomen, een soort stadspark op niveau om de stad. Super!
Inwendige mens:
We eten in het hotel, Eurostars. We bestellen een fles mineraalwater en een fles Chianti Classico DOCG, we zitten vlakbij het Chianti gebied tenslotte. Vooraf krijgt Keukenprins een carpaccio van zalm en tonijn met een bruschetta met tomaat, uw Jaartal kiest voor Toscaanse prosciutto met even Toscaanse pecorinokaas vooraf. Als tussengerecht (pasta) neemt Keukenprins taglioni met vis en rozemarijn, uw Jaartal gaat voor een lokale specialiteit: ravioli gevuld met ricotta en spinazie, met daarbij gamba's. Heerlijk!
Als hoofdgerecht laat ik Toscaanse worstjes met gegrilde groentjes aanrukken, wèl lekker, maar ook wel wat vettig. Keukenprins krijgt St. Pietersvis met aardappelen en groentjes. Duidelijk geval van een misser, niet lekker! Jammer! We gooien er een dubbele espresso overheen en duiken ons heerlijke nestje in!
Vandaag:
Tunnels: geen
Zon: èn of, geen wolkje te bekennen!
Regen: niets
Temperatuur: 25-29 graden
Kilometers: 82 (totaal nu 1858 km)
Dinsdag 26 september 2006
Dag 5
Rondreisdag
Heerlijk geslapen in ons luxe bedje in Viareggio. Douchen, ontbijtje en dan de auto in. Omdat we een dag eerder in Viareggio aangekomen zijn hadden we ons plannetje voor hier in de omgeving gisteren eigenlijk al gedaan. Extra tijd dus. Voor een extra tourtje!
We gaan morgen pas officieel naar Lucca, maar vandaag zijn we de noordelijke omgeving van Lucca vast gaan verkennen. Alpi Apuana noemen ze dat daar voor het gemak.
We rijden van Viareggio via de prachtige stadsmuren van Lucca naar het oosten, richting Pescia. Voor we daar zijn slaan we af naar de 'Villa Camigliano' waar een villa is gebouwd geïnspireerd op Versailles, zowel huis als tuinen. De 17e eeuwse eigenaar was de ambassadeur van de republiek Lucca bij koning Lodewijk XIV.
Tuinen bekeken en rondgewandeld. In de ochtend was het trouwens licht bewolkt, maar wel een zo 20 - 22 graden.
klikkerdeklik op onderstaande foto's als je meer wilt zien.
Daarna naar het noorden gereden richting Bagna di Lucca, onderweg stappen we bij de 14e eeuwse boogbrug 'Ponte Di Maddalene'. In het zonnetje genieten we van de vallei, de rivier en de brug. In Bagni Di Lucca drinken we op een terrasje een cappuccino, en ontdekken dat er verder geen toeristische bijzonderheden te ontdekken zijn. Ooit was dit een bijzonder uitvluchtsoord voor de aristocratie van Lucca en een magneet voor kunstenaars en dichters. Mooie restantjes architectuur. Verder alles in diepe, diepe slaap.
Door naar Barga, sedert eeuwen een bijzondere uitkijkpost op een 410 meter hoge heuvel. Oude historische stad, met smalle stijgende straatjes, omhoog tot een bijzondere kathedraal boven de stad. We drinken een espresso, eten een broodje en een ijsje toe en wandelen door het stadje door het dal van de rivier terug, via Lucca naar Viareggio.
In Viareggio is het ondertussen zonnig geworden (26 graden) en we sjouwen een enorm stuk in hemdje over de brede boulevard in Viareggio. Aan het eind van de middag eten we nog een broodje. We zullen pas laat gaan eten.
Inwendige mens:
Tegen achten gaan we naar het nabijgelegen Forte Dei Marmi. Naar restaurant Lorenzo's, heel beroemd in Italië (vanwege de vis- en zeevrucht bereidingen) en door het beroemde en beruchte rode boekje van Michelin bekroond met een Michelin-ster.
Er komt een apart Jaartal-logje voor dit bijzondere diner!
Vandaag:
Temperatuur: 20-23 graden in de ochtend, 26 graden in de middag.
Zon: Ochtend weinig, later meer en meer
Regen: Nee, niets!
Tunnels: 12
Kilometers: 156 (totaal nu 1776 km)
Michelinster: 1
Het Parco Nazionale delle Cinque Terre is een van de meest door toeristen bezochte parken van Italië. Het park blinkt op vele gebieden uit. De dorpjes hebben een spectaculaire ligging aan zee. Omliggende hellingen (boven en onder water) zijn natuurpark.
Op het bekende Vakantiefotos Weblog staat deze foto ©Jaartal gepubliceerd.
Oh ja, in Viareggio tovert Keukenprins de sleutel van het hotel in Volastra uit zijn broekzak. Shit! Hoe krijgen we die sleutel nu terug bij het vorige adres.
We overleggen met de receptie van Grand Hotel Royal, in Viareggio. Zij geven aan een oplossing te zoeken en wij bieden -uiteraard- aan de verzendkosten of iets dergelijks te voldoen.
Even later melden de lui van de receptie dat ze hebben gebeld met ons vorige hotel en dat de sleutel op de post gaat. terug naar de bergen. Zonder kosten voor ons, 'service' noemen ze dat in het Grand Hotel.
Maandag 25 september 2006
Dag 4
Doorreisdag
Opgestaan op 340 meter boven de zee, Volastra, in het Nationaal Park Cinque Terra. Douchen, ontbijten en dan het vroegtijdig uitchecken. Dat ging net even anders dan gepland. We hadden het plan twee nachten in Volastra te blijven en vervolgens één nacht in Viareggio. Vanochtend hebben we dat omgedraaid. Eén nacht gecancelled in Cinque Terre en een nacht bijgeboekt in Viareggio.
Na een bescheiden ontbijtje en het vertrek uit het hotel rijden we weg uit Volastra en gaan naar beneden, naar Riomaggiore. Het meest zuidelijke en grootste van de vijf typische kustdorpjes van Cinque Terre. We parkeren de auto en te voet verkennen we Riomaggiore. Met name het haventje geeft prachtige plaatjes.
'Dit' Italië is volgens Italianen, naar verluidt, het meest authentieke en pittoreske Italië: 'La belle Italia'.
We drinken een latte macchiato op een terrasje en zien 'horden' toeristen Riomaggiore in trekken:
Veel eco-toeristjes (ruim 30 jaar met pluizig haar en rugzakken), veel wandel-toeristjes (veelal over de 50 met blote kuiten, wandelschoenen en vaak met die lange stokken, is dat voor nordic walking of zijn het ski-stokken om hellingen te lijf te gaan?) en een hand vol keurig geklede toeristen waarvan je ziet dat ze luxueus op reis zijn, nèt de BMW, Mercedes of Volvo hebben geparkeerd, nèt even de sfeer proeven en lijken te denken 'gosh, al die vijf dorpjes zijn natuurlijk variaties op hetzelfde thema'.
Om maar aan te geven in welke categorie wij zitten, zitten wij na een uur, anderhalf weer in de auto. Op weg naar het hotel in Viareggio.
Via La Spezia rijden we Toscane in en ondeanks de bewolking, waaruit zelfs wat regen valt koersen we aan op Carrara. De marmer-hoofdstad van de wereld. Vanuit de auto zien we dat de bergen hier niet uit rots bestaan maar klaarblijkelijk uit marmer.
Vrachtwagens met enorme blokken marmer rijden af en aan. We parkeren de auto in de oude stad en lopen de stad in. Veel, heel veel marmer!
We bezoeken de 'Duomo' (de kathedraal van Carrara) die geheel uit wit en grijszwart marmer is opgetrokken. Van binnen en buiten. De gestreepte voorgevel is wereldberoemd en voorbeeld voor vele andere toscaanse kerken geweest. Er zijn kerken die indrukwekkender zijn. Dit is qua architectuur echter een voorbeeld geweest. We zien verder prachtige pleinen en gebouwen (in een regenachtig Carrara) en rijden vervolgens naar de kust.
Naar Marina di Carrara vervolgens via Marina di Massa en Forte dei Marmi naar Viareggio, al sinds 1810 een sjieke badplaats. We checken in in het prachtige sjieke Grand Hotel Royal. Grandeur met een klassieke tint!
We betrekken onze kamer, zeker 5 meter hoog, met een prachtig antiek buro. En veel marmer. Daarna gaan we heerlijk uitgebreid lunchen aan de boulevard, een beetje regenachtig is het namelijk nog wel.
Inwendige mens:
Voor de lunch een flesje mineraalwater en een karafje witte wijn, vooraf voor de één een pizza voor de ander gamba's met avocado. Als hoofdgerecht volgt een heerlijke risotto di mare (met inktvis, octopus en gamba's). Heerlijk, alles voor maar € 48.
Zó vindt Keukenprins inktvis en octopus wèl lekker (en dat was bijzonder).
's Avonds kiezen we voor diner in het hotel. Kurhaus Scheveningen sfeer, maar dan kleiner en wèl wat minder sjiek. Gegeten?
Vooraf saladebuffet, als primo piatti (tussengerecht): penne met tomatensaus. Secondo Piatti (hoofdgrecht): vis van de dag met groentjes. Alles gefrituurd in een deegjasje, zwaar op de maag maar wel lekker). IJs na.
Fles mineraalwater en een fles (witte wijn) Vernaccia de San Gimignano DOCG.
In de lounge daarna een dubbele espresso (voor Keukenprins een cappuccino) en een Vecchio Romagna cognacje na. Daarna na de kamer om te relaxen en daarna te slapen.
Vandaag:
Reistijd: 4 uur
Tunnels: 3 (van Riomaggiore naar La Spezia).
Temperatuur: 18-20 graden
Zon: niet gezien
Regen: ja (geen hoosbuien, wel veel druppels)
Kilometers: 110 (totaal nu 1620)
Zondag 24 september 2006
Dag 3
Doorreisdag
In Cannero kraaide de haan aan het Lago Maggiore. Gewekt, gedouched en wederom op het terras gegeten, in t-shirt. We genieten ervan om eind september telkens buiten te kunnen lopen en eten. Een heerlijk ontbijt. Opvallend goed, een ****-sterren hotel waardig. Zeker.
Uitgebreid gegeten en toen afgerekend, vervolgens de auto gepakt en via het Lago naar de Autostrada 26 gereden. Vanuit de bergen scheuren we de vlakten van de Piemonte op, tussen Turijn en Milaan door naar de kust van Liguria; Genova (Genua).
De Autostrada bij Genova slingert door de bergen die hier tot aan de kust doorlopen, tunnels, bochten, bruggen. Wederom tamelijk lastig voor een hoogtevrees-lijder.
Na teveel berg- en bochtenwerk gaan we van de snelweg af om te zoeken hoe we via kleine bergweggetjes bij 'Cinque Terre' komen. Na een schijnbare urenlange rit bereiken we het dorpje Volastra, in het Nationaal Park Cinque Terre (Parco Nazionale delle Cinque Terre). Op 340 meter hoogte op supersteile bergwanden boven de vijf beroemde dorpjes. Het is een werkelijk spectaculair gezicht.
Onderstaande foto's zijn door Keukenprins genomen vanaf onze speciaal gereserveerde kamer met 'panoramisch balkon' in ons hotel in Cinque Terre, Albergo Luna Di Marzo.
Mijn Keukenprins heeft gereden. Geweldig! Hij vindt het mooi allemaal, inclusief het rijden. Ik zit echter als verstijfd in de auto. Smalle weggetjes zonder muurtjes, je weet nooit hoe diep de afgrond is achter de volgende bocht.
De dorpjes van Cinque Terre zijn prachtig maar wij zitten 'alleen een paar honderd meter te hoog'.
's Avonds in het restaurant (het enige restaurantje in Volastra) geef ik aan erg bang te zijn. Cinque Terre is super, maar te hoog, te steil, te dòl. We besluiten de tweede (wèl vooraf gereserveerde) nacht te cancellen. Opgelucht. Mijn angst zakt al wat weg.
Morgen gaan we naar La Spezia om dan op veilige begane grond hoogte met de trein Cinque Terre te verkennen.
Inwendige mens:
Vervolgens eten we lekker. Mosseltjes vooraf, met knoflook. Vervolgens een pasta met pesto. En dan scampis als hoofdgerecht. Smaakt prima, maar het restaurantje biedt geen èchte culinaire prestatie. Jammer! Aan het flesje water en een flesje 'Rosso di Montepulciano' kunnen ze niets verkloten.
Vandaag:
Reistijd: 6 uur
Tunnels: maar liefst 112 vandaag
Temperatuur: 20-23 graden
Zon: beetje, veelal bewolkt.
Regen: nee
Hoogte: 340 meter boven zee, op hoge steile kliffen direct boven diezelfde zee.
Kilometers: 380 (totaal nu 1510 km)
Zaterdag 23 september 2006
Dag 2
Halve reisdag
Opgestaan in Liestal rond half negen, ontbijtje, kalm aangedaan. Tegen tienen vertrokken. We waren gisteren een stukje verder gereden dan gepland dus we hadden nu best wat extra tijd.
We planden vandaag door Zwitserland te trekken, via de Sankt Gotthard naar het Lago Maggiore. Zo gepland zo gedaan. Door het prachtige Zwitserland, door de Alpen. Veel groen, veel steile hellingen, veel plaatjes die zó op een legpuzzel van 1500 stukjes zouden passen (ken je ze nog die oude puzzels).
Vlak voor de St. Gotthard tunnel slaan we af en nemen de St. Gotthardpas. Per abuis rijd uw eigen Jaartal het eerste stuk van de pas. Haarspeldbocht na haarspeldbocht. Al snel wisselen Keukenprins en Jaartal van plek. Tot beider vreugd! Waarom kun je hoogtevrees eigenlijk niet uitschakelen?
Over de pas. We passeren het hoogste punt op 2108 meter en missen hierdoor de zeventien kilometer lange Gotthardtunnel. Tot dat punt hebben we trouwens al wel 25 tunnels gehad, kortere en langere (tot wel 9 kilometer).
Na de pas dalen we af richting Bellinzona, waar we
de snelweg verlaten richting Locarno, aan het Lago Maggiore. In Locarno wandelen we rond, kijken wat winkels en de boulevard bij het meer. We doen een cappuccino en een broodje tonijn.
Vervolgens rijden we door naar Ascona, vlak voorbij Locarno. Een prachtig oud stadje met een groot voetgangersgebied (de straatjes zijn gewoon te smal voor auto's, da's het hele verhaal) en de prachtige beroemde boulevard met platanen en allemaal terrasjes voor prachtige kleurige geveltjes. 
We genieten van Ascona, het meer en het weer. Bewolkt, maar wel 23 graden. We doen een terrasje voor een ordinair grote ijs-coupe: passievruchtenijs met verse mango en dito framboosjes er over. Lekker!
Om een uur of vier stappen we in de auto en rijden een werkelijk prachtige route, langs de boorden van het Lago Maggiore. We passeren al snel de Zwitsers-Italiaanse grens, via Cannobio komen we aan in Cannero.
We checken in in het prachtige Hotel Cannero, deels in een 17e eeuws, deels in een 18e eeuws pand. Mooi gerenoveerd en verbouwd tot een mooi viersterren hotel met een opvallende klassieke inrichting. We wandelen langs het water, door het dorpje, knus en pittoresk. Tegen zessen zitten we op het terras aan het water met een glaasje witte wijn, Pinot Grigio, en een bord antipasta. Reizen maakt hongerig en dorstig!
Inwendige mens:
Later op de avond zitten we buiten, in een t-shirt, op het terras te genieten van het diner. We hadden hier half pension geboekt. Maar het mooie zomeravond weer is een niet geboekt extraatje. Vooraf een saladebuffet, dan spaghetti met knoflook en olie. Hoofdgerecht is visfilet. Kaas na. Fles mineraalwater en een fles Pinot Grigio erbij. Kijk zo komen we er wel.
Na een wandeling nog een dubbele espresso en een Vecchio Romagna (cognac) en dan naar de kamer.
Vandaag:
Reistijd: 4 uur
Tunnels: 37 stuks
Temperatuur: rond de 20 graden, op de Gotthartpas 11 graden en aan het Lago Maggiore 23 graden.
Zon: soms, veelal bewolkt.
Regen: nee
Kilometers: 305 (totaal nu 1130km)
Vrijdag 22 september 2006
Dag 1
Reisdag
Groningen: opgestaan, douchen, koffie, auto inpakken, kattenbakken nog extra schoonmaken, poezen knuffelen en om 8.38 uur in de auto.
Richting Nieuweschans, dan de grens over, in Duitsland naar het zuiden over de Bundesautobahn 31 richting Ruhrgebiet, Bottrop, Oberhausen, Duisburg, Köln, Frankfurt. We reizen vlotjes. Eigenlijk hadden we gepland om ergens tussen Baden Baden en Freiburg uit te komen. Zo'n 700 km van huis.
We zetten nog even door en pakken de Zwitserse grens, Basel. Vlak na Basel rijden we de snelweg af, naar (geheel willekeurig) het stadje Liestal. Vandaag 800 km, een uur of acht rijden. Liestal 'of all places'. We zoeken een hotel op en strijken daar neer (Hotel Engel). Na een korte rustpauze wandelen we naar het oude stadscentrum. Eigenlijk direct voor de deur van het hotel.
We pakken een terrasje bij 'Romano's Paninotheco'. Leuk terrasje, we bestellen een Italiaans wijntje voor Keukenprins, een Italiaans biertje voor Jaartal en een schaal antipasta (zongedroogde tomaatjes, groene olijven, gedroogde ham en stukken brood). Lekker! Zeker omdat het tegen zeven uur 's avonds nog een graad of 23 is.
Inwendige mens:
Tegenover 'Engel' vinden we restaurant Neuhaus. Daar nemen we een droog Zwitsers wijntje, een voorgerecht van gerookte zalm en gerookte forel met een bieslookroomsaus. Nog een klein karafje wit erbij. Als hoofdgerecht nemen we 'Chateaubriand'. Met frietjes, vier soorten groentjes & bearnaisesaus. Genoeg vlees en groentjes voor twee keer serveren. Niet culinair sjiek, wel overheerlijk. Klein flesje Valpollicella erbij, een heerlijk rood wijntje uit de regio Veneto (Italië). Dit alles voor bijna 200 Zwitserse franc, wat zo'n 130 euro schijnt te zijn. Was niet helemaal de bedoeling maar bewijst wel de stelling dat Zwitserland een tamelijk duur vakantieland schijnt te zijn! Tja, we maken nog een wandeling door Liestal en dan naar de kamer. Lekker slapen.
Vandaag:
Reisduur: 8 uur
Temperatuur: 23-29 graden (afhankelijk van de locatie)
Zon: Ja, volop
Regen: Nee
Kilometers: 825
Jaartal is terug van weggeweest. Weer terug in weblogland! En u weet uiteraard van vroeger natuurlijk nog: verandering van spijs doet eten. Vandaar dat de lay-out van Sri-Lankaans hemelsblauw met gouden accenten is veranderd in de kleur van Toscaanse luchten met de kleur van cipressen als accentkleur! Voldoende verandering? U kunt weer eten!
Uw Jaartal en zijn Keukenprins zijn eventjes een tijdje weg uit web-logland. Ciao!
ANWB Routekaarten Midden- en Zuid-Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk, Italie.
Boekjes Venetië en Toscane, met kaarten.
Boekjes
ANWB Op Stap In Europa, ANWB Handboek Europa On The Road Tocane
Het beste van Toscane.
Landmarkers kaart Italië
Schaal 1:1.000.000
Mijn Toscane, Recepten, Cuisine, Landschap.
Globus boekjes
Rome & Toscane
Als een God In Florence (verhalen, diverse schrijvers)
De taal van de menukaart, Italiaans.
Autobahn-vignetten Oostenrijk en Zwitserland
Cortona is een typisch Etruskisch stadje dicht bij de grens tussen de regio's Toscane en Umbrië. Staat op één van de oudste heuvels van Toscane (zegt men) 
en met een beetje mazzel en vanaf een hoog punt kijk je uit op het Lago Trasimeno, dat net weer in Umbrië ligt. In de Middeleeuwen was het een machtig stadje en dat laten de gebouwen nu nog zien.
Cortona heeft enige bekendheid overgehouden aan de film 'La Vita è bella'. En aan de Toscaanse DVD van onze eigen André Rieu. Opgenomen op het plein in Cortona!
Eveneens in het zuidelijk deel van Toscane liggen het ommuurde stadje Montepulciano, de dorpjes Pienza en Montalcino. De laatste plaats is het geboortedorp van paus Pius II. Die besloot halverwege de 15e eeuw dit dorp te verbouwen in de ideeën van die tijd. Daarmee een juweeltje achterlatend. Pienza is verder bekend om de pecorino! Ander streekproduct? Naast de Chianti natuurlijk de wereldberoemde wijn Brunello di Montalcino.
Na een paar dagen stads plezier in Florence hebben we gepland door te zakken naar het Chianti gebied, zoals Castelina in Chianti en Greve in Chianti. Eén van de wijngebieden in Toscane. We overnachten op een prachtige verbouwde boerderij. 
Verder zitten we dan dichtbij Siena. En op redelijke rijafstand van prachtige Toscaanse pareltjes als San Gimignano en Volterra. En midden tussen de wijngaarden van het Chianti gebied. Waarom krijg ik zo'n dorst als ik er aan denk?
In de planning staat dan om een paar daagjes naar Firenze te gaan. Of zoals wij dat in Nederland (naar Frans gebruik) zeggen: Florence. De oorspronkelijke Florentijnse munt heeft zelfs zijn naam geleend aan de nederlandse munt: de Gulden Florijn.
Florence, de hoofdstad van Toscane en bakermat van de Renaissance. Bekend van beroemde gebouwen als bijvoorbeeld de Santa Maria del Fiori (de Duomo), de Santa Croce en Loggia dei Lanza. De wereldberoemde brug Ponte Vecchio. En de prachtigste musea zolals Ufizi en Galleria dell'Academia en het Palazzo Piti. 
Na Cinque Terre staat de noordwest hoek van Toscane op het programma. De Toscaanse kust (Viareggio), de iets te beroemde scheve toren van Pisa (en dan gelijk volgas doorrijden denk ik) en alle aandacht voor het schitterende stadje Lucca!
Zo'n 400 kilometer zuidelijker dan het Lago Maggiore liggen de vijf pittoreske dorpjes 'Cinque Terre'. Al jaren achtereen door de Italianen gebombardeerd tot meest authentieke en pittoreske Italiaans dorpjes. Alleen klimmend vanaf de rotsen of via de zee met bootjes te benaderen. Of met een treintje dat zich langs de kust door tunnels zich bij de dorpjes langs slingert. Géén auto's of ander modern tuig!
Klikkerdeklik voor grotere foto's.
Binnenkort gaan Jaartal en zijn Keukenprins op vakantie. Op rondreis door Italië. Met de auto. En we willen een aantal bijzondere plekjes aandoen. Die hebben we op een verlanglijstje gezet en daaruit kiezen we een aantal bestemmingen. Eén daarvan, voor op de heenreis: het Lago Maggiore!
![[30A] Piet Hein Eek](http://jaartal.web-log.nl/photos/spring_quiz_in_the_air/./het_klassieke_delf_211501a-thumb.jpeg)
Laatste reacties